Gure inguruan zabalkunderik handiena duen egunkari bateko zuzendariari zuzendutako gutunen sailean honako hau irakur genezakeen irakurle baten lumatik 2004ko azaroaren 13an “Euskara y utilidad” izenburupean (gutunak aurreko egun batean egunkari berean agertutako beste bati erantzun nahi zion):

Euskal Herrian Euskaraz Elkarteak hizkuntza normalizazioaren inguruan antolaturiko mahai-inguruetan laugarrena duzue Donostian antolaturiko hau. Gaurko hizketa gai nagusia, euskararen normalkuntza prozesuan nazioarteak duen eragina zein den aztertzea izango da. Gaiaren inguruan hiru galdera nagusi egiten ditugu, abiapuntu moduan:

MARKO TEORIKOA:

Merkataritza euskalduntzeko plangintzak lan mundua euskalduntzeko mikroplangintzen artean koka daitezke. Azken urte hauetan euskarak lan mundura egin behar duela jauzi etengabe aditzen da euskaltzaleen artean. Horretarako, erakundeek, enpresa batzuk eta herri mugimenduek lan mundua euskalduntzeko ereduak garatu dituzte. Plan hauek bi motatako enpresei begira diseinatu dira: enpresa handiei begira eta txikizkako merkataritza establezimenduei begira (baita ostalaritzari eta beste hainbat zerbitzuri begira ere). Artikulu honetan ez dut enpresa handien plangintzak zehatz-mehatz aztertuko, eredua arras ezberdina delako.

Osasungoa Euskalduntzeko Erakundearen sorreraz hitz egiguzu. Ze helbururekin sortu zenuten erakundea?

OEE (Osasungoa Euskalduntzeko Erakundea) 1990eko martxoan sortu zen. Hasieran gutxi ginen, eta han-hemenka biltzen ginen orduko hartan, dispertsio izugarriarekin eta denetik egin nahian. Helburuak oso zabalak ziren. 1930eko martxoaren 30az geroztik erakunde legala gara. OEEk 200dik gora kide ditu, eta 1000tik gora helbide kontrolatzen ditugu. Gure bazkide izateko, urteko kuota txiki bat ordaindu behar da, besterik ez. 200 bazkide bai, baina inor ez daukagu nominapean. Ez daukagu lokalik ere.

Pellokeria dirudi artikulu honen izenburuak, baina kontua zera da, gaur egun Justizia Administrazioan dagoen euskararen erabilera mailari so eginda, horrelako pellokeriak ere zalantzan jartzeko modukoak direla. Izenburuak berez behar du labur izan, eta laburtasunaren eskasiak sortzen ditu hainbat galdera eta zalantza: benetan da posible Justizia Administrazioan euskaraz aritzea? Eta posible al da euskara hutsean aritzea, hau da, norabide guztietan gertatzen diren komunikazioak eta diskurtsoak euskaraz izatea? Indarrean dagoen legeriak babesten al du euskararen erabilera Justizia Administrazioan? Hutsunerik badu legeria horrek? Eskubiderik ba ote dugu euskaldunok epaitegietan euskaraz aritzeko? Eskubide horrek betebeharrik ba al dakarkio Justiziari? Eta baliabiderik jartzen al dute Justizia Administrazioari lotutako eragileek herritarrok euskaraz egin dezagun?

1.- SARRERA

25 urte betetzear badira ere Euskararen Arauzkotzeko Legea[1] onartu zenetik EAEn, zenbait erakundek egindako emaitzen azterketei erreparatuz gero, euskararen normalkuntza oso urruti dago oraindik.

1.- SARRERA

Artikulu honetan Gipuzkoako Foru Aldundiko Euskararen Normalkuntzako Zuzendaritza Nagusian, alderdi teknikotik, euskararen erabileraren normalizazioari begira zer ikuspegi dugun eta zer lan ari garen egiten azalduko dugu. Aldi berean, egokiera hau aprobetxatuko dugu hausnarketa bat egiteko administrazioetako euskararen erabileraren normalizazioaren auzi honen gainean, beti ere gure eskarmentutik abiatuta eta erakunde honen barruan egindako lana eta gainerako erakundeekin eta eragileekin izandako harremanak kontuan izanik.

1 SARRERA.

Administrazio Publikoetako euskararen erabilera normalizatzeko esparruan Herri Arduralaritzaren Euskal Erakundeak (hemendik aurrera ezagunagoa den IVAP akronimoa erabiliko dugu Eusko Jaurlaritzako Erakunde Autonomo hau aipatzeko) egiten duen lana behar bezala ulertzeko, bidezkoa da lan hori IVAPen misioaren kontestuan kokatzea. Araudiak ematen dizkion helburuak, eskumenak, eta eginkizunak kontuan hartuta, IVAPek honela definitzen du bere misioa: